بیل ویولا
Bill Viola
ویلا در نیویورک بزرگ شد و به دانشگاه سیراکز (Syracuse)رفت و در آنجا در کارگاه های تجربی کالج هنرهای بصری و نمایشی که شامل شرکت در برنامه ی تلویزیونی سیتروس بود تحصیل کرد.در 1973 او از دانشگاه با مدرک کارشناسی فارغ التحصیل شد و در موزه هنر اورسن بعنوان تکنیسین ویدیو کار کرد .از سال 1973 تا 1980 شروع به همکاری با دیوید تیدر آهنگساز گروه جدید موسیقی "رین فارست" کرد.
در سال 6- 1974 او مدیر فنی استودیوی معروفی در فلورانس ایتالیا بود که در آنجا با هنرمندان ویدیو آرت ایتالیایی " نام جون پایک" ،"بروک نومن "و "ویتو آکونسی" آشنا شد.او در سال 83-1976هنرمند مهمان در کارگاه تلویزیونی WNET 13واقع در نیویورک بود .در سالهای 7- 1976 برای ضبط برنامه های هنری- بومی به جزایر سولومن و اندونزی و جاوا سفر کرد.
در سال 1977 برای نمایش یکی از کارهایش از طرف مدیر هنرهای بومی دانشگاه لا ترب
" کیرا پرو"( (Kira Perovدر ملبورن استرالیا دعوت شد .این دعوت منجر به ازدواج با پرو و سفرها و مشارکتهای هنری ممتد این دو ذوج شد .در سال 1980 او یکسال و نیم در ژاپن زیست و مذهب بودیسم را با کمک استاد ذن "داین ـتاناکا" مطالعه کرد.در طی این مدت او هنرمند مهمان کارگاه آستوگی شرکت سونی بود.
در 1983 در انستیتیو هنرهای کالیفرنیا به تدریس هنر ویدیو –پیشرفته پرداخت.
هنرش وسیعا با موضوعات اساسی همچون ذهن خوداگاه و تجارب انسانی ،تولد،مرگ،عشق،احساس و معنویت سر و کار دارد.در جریان کارهای هنری خود او متناوبا از رسوم دینی و معنوی مخصوصا بوداییسم -ذن،معنویت مسیحی و صوفیگری در اسلام الهام گرفته است .همچنین موضوع و روش هنرعبادتی قرون وسطایی ورنسانس گرایشات زیبایی شناختیش را شکل داده اند.موضوعی که او در کارهایش دایما به آن می پردازد بررسی دو موقعیت متضاد در کنار هم است( دو گانگی ) عقیده ای که می پندارد فهم یک پدیده با متضاد آن قابل فهم می شود برای مثال اکثر کارهایش تمهای زندگی و مرگ،روشنایی و تاریکی،تنش و آرامش،پر صدا و ساکت،و غیره را لمس میکنند.
در 1955 او در 46-مین بیینال ونیز به عنوان شرکت کننده ای از آمریکا با سری کارهایی با عنوان "اسرار دفن شده" که شامل یکی از معروفترین کارهایش "سلام" ( The Greeting ) که نمایش مدرن گونه ی تابلوی "دیدار" پنترمو Pontormo"" تقاش قرن 16-م بود و در آن با استفاده از سه هنرپیشه و هنر ویدیو- اینستالیشن واقعه ی مذهبی از کتاب انجیل مقدس را( دیدار حضرت مریم با الیزابت ) را بصورتی امروزیتر به نمایش می گذارد شرکت کرد.
در سال 1998 او در موسسه ی پژوهشی پل گتی بمدت یک سال مطالعات هنری خود را بسط داد .یکی از اساسی ترین مسائل برای او این بود که چگونه حد نهایت احساسات که معمولا توانایی بازتاب آن از بین می رود را می شود نشان داد.او به بررسی عمیق تر آثار مذهبی-عرفاتی قرون وسطی، نقاشیهای مذهبی قرون 15 و 16-م بررسی رنگها وفضای عرفانی،چگونگی نمایش حرکات وبیان احساسات در چهره و بدن در و به مطالعه ی آثاروعقاید صوفی گری در اسلام و بودیسم پرداخت و ویدیو های مجموعه ی "احساسات تند" Passions)) اوبدین ترتیب کم کم خلق شد.
نمایشگاههای متعدد او در ناشنال گالری لندن،گاگنهیم برلین،گاگنهیم نیویورک ،موزه ی هنرهای آمریکایی ویتنی ،گتی لوس آنجلس وموزه ی متروپولیتن نیویورک نموداریست برای معرفی وی بعنوان یک هنرمند معاصرومعروف.
کارهایش به سه نوع تقسیم می شود:ذهنی،بصری و روش سوم ترکیب خاص ایندواست.بر اساس گفته های منتقد معروف جیمز گاردنر ،کارهای ذهنگرایانه ی ویلا قابل فراموش شدنند در صورتیکه کارهای بصریش مانند "نقاب"و کارهای ترکیبی بصری و ذهن گرایانه او مانند "The Crossing"گیرا و بیاد ماندنی هستند.
کارهای ویلا اغلب کیفیت نقاشی گونه دارد استفاده ازتصاویر با استفاده از حرکات آهسته دوربین در ویدیوهایش بیننده را به عمق معانی آنها می برد.این روش او باعث برداشتها و پذیرشهای مختلف از سوی منتقدان هنر معاصر گشته برخی کار او را به بدیهی بودن و بزرگنمایی بیش از حد نسبت می دهند.از سوی دیگر همین جاه طلبی او و به هدف گرفتن معنی و کوشش برای سر و کارداشتن با تمهای مهمی از زندگی انسانی کارش را بوضوح قابل ستایش از سوی منتقدان، بینندگان و کلکسیونرهای دیگر می گرداند.
کارهای اولیه او با موضوعاتی مهمی او را مجذوب کردند که تا امروز هم ادامه ی همان تمها کارهایش را شکل می دهند. وسواس او برای تسخیر جوهره ی احساس در کارهایش بوسیله ی ضبط نمایشهای اغراق شده از سال 1976 شروع شد. "The space between the teeth" ویدیویی است از خودش که فریاد می کشد وکار 45 ثانیه ای "کوه خاموش او"Silent mountain)) که دو هنرپیشه را در اوج اندوه نمایش می دهدو مربوط به کارهای مجموعه ( (Passionsاست و در سال 2001 خلق شد همان تم را دارد . فیلم کوتاه ویدیویی این اثر را می توانید با مراجعه ی به این لینک بررسی کنید:
در کنار کارهای با تمهای احساسی ویلا که فضای مادی ندارند کارهای دیگر او بر اساس شیوه بیان حسی و کمپوزیسیونهایی است که از هنر کلاسیک و وسطی گرفته است. کار "اتاق کاترین-2001" او صحنه های مشابهی با "کاترین مقدس در حال دعا -1393 " اثر نقاش معروف " آندره آ د بارتلو" دارد.این کار در پنج صفحه ی نمایش LCD صاف در دیوار جاسازی شده است.
در حالی که بسیاری از هنرمندان دیگر سریعا از از تکنولوژیهای جدید در کارهایشان استفاده می کنند ویلا به تدرت از ویرایش کامپیوتری در کارهایش استفاده میکند.چالش انگیز ترین بخش کارش اینست که او از حرکات آهسته در کارهایش استفاده می کند.سری کارهای "کونتت"((Quintet اودر سال 2000 که در چهار قسمت ویدیویی تهیه شده نمایش احساسات پنج هنرپیشه است با حرکات بسیار آهسته دوربین که لحظه به لحظه تغییر احساساتشان را می بینیم.این مجموعه کارها بینندگان را بشدت درگیر خود می کند چرا که تمرکز و نمایش تغییر احساسات چهره دقایقی طول می کشد.بطور کلی پیچیدگی زمانی ، نبودن صدا در کار جدیدترین ایده های کارهای او برای بینندگانی هستند که برای اولین بار کارش را می بینند.
در سال 2000 ویلا با گروه موسیقی Nine inch nales و خواننده اصلی گروه "ترنت رزنر" همکاری کرد تا مجموعه ی ویدیویی برای سفرهای اجرایی آنها تهیه بیند.عکسهای سه قابی که تمرکز بر صحنه های آبی داشتند و با اجرای موسیقی هما هنگی می کردند از مشخصات این کارهایش بودند.
در کار" اقیانوس بدون ساحل –2008" آدمهای مختلف در مقابل پس زمینه ی مشکی قرار دارند که شیوه ای نمادین دارد .آخرین فرد پیرمردیست که مانند انسان فوق طبیعی با نور سبز می درخشد و چندین پیمانه آب از او ساطع می شود که مجددا در مورد این کار صحبت خواهد شد..
Observance-2002) ) اثری است مربوط به واقعه 11 سپتامبر 2002 که در آن دوربین در خط دید چشمی قرار می گیرد و در آن مواجهه می شویم با چهره های آدمهایی در سنین مختلف .همچنانکه نمایش شروع می شود خط دید با مکسی در کنار هر چهره با حالتهای روانی متاثر کننده و در عین حال ساکت وغمگین قبل از آنکه دوربین بسوی چهره ی دیگر متمرکز شود به پیش می رود.
درسال 2004 او با دعوت رهبرارکستر "پیتر سلار" برای پس زمینه ی اپرای "تریستان و ایزولده " اثر واگنر صحنه سازی کرد با همان روش فیلم برداری آهسته ی خود. قطعه های ویلا از بازیگران برای نمایش مفهوم داستان دگرگون شده ی واگنراستفاده می کند بعنوان مثال صحنه ی اول بعنوان یک صحنه ی مبسوط آیین تطهیر نمایش داده می شود که در آن شخصیتها قبل از آنکه با هم وارد آب شوند لباسهای خود را در می آورند و خود را میشویند.(در داستان واگنر این دو شخصیت تریستان و ایزولده با انکه عاشق هم هستند در ظاهر بی تفاوت به هم باقی می مانند برای انکه ایزولده نامزد دایی تریستان شده است )ودر کار ویلا تنها زمانی که در آب فرو می روند و فکر می کنند در هر حال خواهند مرد احساسات باطنی خود را نشان می دهند.سمبلهای مورد استفاده ویلا آب و آتش در اینجا بخوبی نمایان است .این اثر اولین بار در سالن دیزنی در لوس آنجلس در سه شب در سال 2004 نمایش داده شد .سپس بصورت نمایش کامل در" باستیل اپرا"ی پاریس در نوامبر 2005 اجرا شد .این قطعات در لندن بدون استفاده از موسیقی واگنر در ژوئن 2006 اجرا شد سپپس با اجرای مجدد توام با مو.سیقی دوباره به سالن دیزنی لوس آتجلس باز گشت با نمایشات اضافه شده در لینکلن سنتر نیویورک سیتی و در فستیوال جرجیو نترلند در سال 2007 اجرا شد.
در سال 2007 او دوباره دعوت شد به 52-مین بینال ونیز تا اینستالیشن جدید خود را با نام"اقیانوس بدون ساحل" نشان دهد که این اثر با بینندگان بیش از 60000 نفری مورد استقبال قرار گرفت.در این اثر او پدیده های مرگ و زندگی را بررسی می کند .شخصیتهای این اثر درپس زمینه ی سیاه با فوران آب از بدنشان دوباره زنده میشوند .ویلا می گوید این اثر در مورد این است که که مردگان زنده هستند و هنگامی که در جریان آب قرار می گیرتد دوباره هشیار می شوند.یکی که خاطرات ویلا که مربوط به دوران کودکیش است و او در مصاحبه هایش آن را عنوان می کند خاطره ی غرق شدنش در دریاچه است.هنگامی که با خانواده اش برای گردش به کوه رفته بودند او تقریبا در دریاچه غرق می شود او این اتفاق را چنین بازگو می کند که همه چیز درون آب زیبا بودفو هیچ ترسی وجود نداشت و همه چیز آرام بود.
در سال 2009 نمایشگاه انفرادی ویلا با عنوان "Bodies of light " در گالری جیمز کوهان نیویورک نشان داده شد تصاویر ممتدی که مفهوم بیداری خاطرات زودگذر را بیان می کنند همچنین این نمایشگاه در بر گیرنده قطعات با مفهوم دگردیسی در کار "اقیانوی بدون ساحل " بود.
در مورد کارهای ویلا نقد بسیار شده است از جمله مارجوری پرلف که معروف است به انتقادهای شاعرانه از کارهای نویسندگان و هنرمندان معاصر و معتقد است که می توان از امکانات تکنولوژی های جدید و کامپیوتر برای خلق کارهای شاعرانه بهره جست کارهای ویلا را مورد ستایش قرار می دهد
و آنرا نمونه ای زیبا و جدید در استفاده ی صحیح از امکانات تکنولوزی جدید می داند.
در ماه می سال گذشته بیل ویلا 21-مین جایزه ی بین المللی کاتالنیا از طرف دولت اسپانیا را دریافت کرد این جایزه به کسانی تعلق می گیرد که مشارکت چشمگیری در توسعه ی فعالیتهای هنری ، علمی و ارزشهای انسانی داشته اند.
بیل ویلا می گوید:
برای من انتقال از عقاید کمال گرایی اجتماعی بسوی کمال گرایی شخصی نقطه ی تغییر مهمی بود. این ایده را برداشتم با هنر نمایش وحرکات بدن ادغام و با آن حرکت کردم.....
منابع :
http://en.wikipedia.org/wiki/Bill_Viola
مطالب این وبلاگ حاصل انتخاب و گرد آوری نوشته ها و مقالاتی است که به تحلیل آثار هنری ، هنرمندان نقاش و مقالات پزوهشی در زمینه هنرهای تجسمی و پزوهش های نظری هنر می پردازد.